موزه‌هاى دنيا ، جهت به دست آوردن امثال آنها ، بريكديگر سبقت مىگيرند . اين صحن از سمت مشرق ، برگذرگاهى واقع است كه از راه‌هاى شمالى ، شرقى و جنوبى ، جدا مىشود و به بازار بزرگ در مركز شهر ، منتهى مىگردد و دو دروازه دارد ؛ يكى دروازه شمالى است كه امروزه « دَرِ صحن كوچك » ناميده مىشود و ديگرى دروازه شرقى است و « باب الصّافى » نام دارد . باب الصافى ، منسوب به مقبره‌اى در كنار آن است كه به خاندان سيد مهدى صافى از سادات برجسته و صاحب منصبان قديمى كربلا ، مربوط مىشود و از اين ورودى ، يا ورودى ديگر است كه زائر ، معمولًا بعد از زيارت امام حسين ( ع ) به زيارت حرم ابوالفضل العباس ، تشرف پيدا مىكند . زمامداران آل بويه ، اين قسمت از حائر مقدس را آرامگاه خود قرار داده‌اند تا قبرهاى آنان در بين‌الحرمين ، زير پاى زائران قرار گيرد . به همين جهت اين ساختمان فنى و مهندسى محكم و در عين حال چشم نواز را ساخته‌اند كه دركلّ ، نماد هنرمندى و صنعت معمارى به شمار مىرود . اين ساختمان يكى از ماندگارترين آثار باستانى است كه به دوران خلافت بنىعباس در قرن چهارم و پنجم هجرى ، مربوط مىشود و از ساختمان‌هاى متعلق به حائر مقدس است . آرامگاه بيشتر زمامداران آل بويه ، در زير زمين و در يك سرداب مرتّب و منظم در وسط ميدان ، قرار گرفته است . مزار برخى ديگر در كنار دروازهء اصلى - كه دروازه شمالى ناميده مىشود - و در ميان دو اتاق بزرگ ، و آراسته به بهترين و زيباترين آرايه‌هاى قديمى ، واقع شده است . ديوارهاى اين دو اتاق نيز از داخل و خارج با كاشى قديمى و زيبا ، تزيين گرديده و بالاى سر هر مقبره ، اتاق مخصوصى بنا شده است . در وسط هر اتاق ، يك مناره قديمى ماندگار ، برپا شده كه به روزگار آل بويه باز مىگردد .